Korte definitie: wekte
Veroorzaakte dat iemand wakker werd of bracht een gevoel, gedachte of reactie teweeg.
5 zinnen met ‘wekte’ — voorbeelden
1.
De getuige legde de situatie vaag uit, wat argwaan wekte.
2.
De geur van versgezette koffie vulde mijn neus en wekte mijn zintuigen.
3.
De immensiteit van de oceaan wekte zowel grote bewondering als angst in mij op.
4.
Het geluid van de klok wekte het meisje. De wekker had ook geklonken, maar ze had geen zin om uit bed te komen.
5.
Een doordringende citroengeur wekte haar. Het was tijd om de dag te beginnen met een glas warm water en citroen.